Regen

Het is weer zover. Het hoogtepunt van het regenseizoen is daar. Vakantiegangers zie je nauwelijks en veel expats maken gebruik van de lage prijzen om snel een over-en-weertje te maken naar het oude vaderland. Zodoende is het hier erg rustig, de Inquisiteur vind de maanden september en oktober de beste wegens de relatieve rust die er heerst. Jack, onze kroegbaas, hoopt op veel regen in de avonduren – dan wordt de straat voor de bar een woeste rivier en zijn we gedwongen om te blijven hangen tot ver na middernacht tot het water weer is weggetrokken. Doch er zijn nauwelijks klanten, vaste waarden als David de Fries, Peter-de-Eter en anderen zitten zoals eerder vermeld rond hun oude kerktoren. Daan en Leen komen wegens de lagere temperaturen nauwelijks aan drinken toe, nu ja, ze consumeren op de helft van hun normale vermogen. Do, Aad en de Engelsen behouden hun gewoontes doch kijken angstig uit naar die verrekte middernachtelijke bui zodat hun verdere avonturen in gevaar komen wegens geen bootje ter beschikking.

 

Soms, net als nu, blijven de wolken enkele dagen hangen en zakt de temperatuur overdag naar achtentwintig en ‘s avonds naar vijfentwintig graden – zalig voor een paar dagen. De bewolking maakt ons energiek, tuinen worden onder handen genomen, karweitjes opgeknapt, sommigen gebruiken terug hun ‘free-lifetime membership card’ en gaan weer naar de gym. Kortom, het lijkt wel op een zomer in de Lage Landen.

Barbecuen is echter wat lastiger, een korte hevige bui kan roet in het eten gooien. Naar strand gaan idem dito net als het bijwonen van manifestaties – die zijn er deze twee maanden nauwelijks.

 

En wat geen enkele ervaren expat doet is op stap gaan in Thailand tijdens de moessons. Verraderlijke wegen, overstromingen, hoosbuien waardoor je geen hand meer voor de ogen ziet. En het reeds idioot/gevaarlijke rijgedrag van de Thai wordt nog eens tien maal erger.

Maar de Inquisiteur laat zich niet snel uit het lood slaan, en hopla, daar ging hij. Met een tochtje van 850 km voor de boeg besloot hij om zes uur ‘s ochtends te vertrekken maar dan moet je wel een wekker zetten. En dat was ook buiten het organisatievermogen van de passagier gerekend. Eerst naar de markt, <pla, pla muk, kun en poe> halen (vis, inktvis, scampi’s en krab). Zodoende werd er anderhalf uur later dan voorzien vertrokken maar ja, een beetje sneller rijden kon de schade beperken. 850 km, dat doe je toch op negen uur ?

 

Een uurtje verder kan je merken dat het microklimaat van Pattaya inderdaad droger is – hier vlak voor Bangkok begint het te hozen als een waterval. De Thai gaan op de remmen staan doch blijven echter vrolijk op het rechter rijvak bollen (dat is hier het ‘snelle’ rijvak) en zodoende heeft de Inquisiteur twee uur nodig om tot voorbij <Khrungthep> (Bangkok) te geraken. Saraburi en Korat (Nakhon Ratchasima) zijn nog erger. De snelweg heeft slechts nog een enkele rijstrook ter beschikking, de rest staat vol met 40 cm hoog water. Khon Kaen en Udon Thani gaan nog maar eens de ‘snelweg’ verlaten krijgen we modderwegen. Een dikke rode brij, veroorzaakt door de traktors, de ossekarren en ander ongedierte. En diepe, diepe kuilen. Honderdvijftig kilometer lang lijken we wel ergens in midden-Afrika te rijden. 

Veertien uur later arriveren we in een onooglijk klein dorpje, onze eindbestemming.

De terugweg, een week later, is iets beter. Doen we twaalf uur over de 850 km. En hier in Nongprue is het droog, schijnt de zon.

 

Maar dat is slechts schijn. Moessons hou je niet tegen, dat is als wintersneeuw in de bergen. En weer een week later komen de regens nog harder aanzetten. Een gordijn van water, je ziet geen hand ver. Straten lopen onder – hier in Nongprue, maar ook in het zogenaamde moderne Pattaya. Beach Road, waar toeristen tien op de twaalf maanden over flaneren in de zon, is omgetoverd in een open riool. Zelfs het strand spoelt weg. Second Road, soi Bua Kao, Klang, Pattaya Tai en andere toeristische hotspots idem dito – onbegaanbaar en onberijdbaar. Ieder jaar weer leggen ze nieuwe riolen en maken ze plannen om overstromingen te vermijden maar zelfs de hulpdiensten kunnen sommige wijken niet meer bereiken.

 

En met al die regen en vochtigheid komt er nog een fenomeen boven. Muggen. Met miljoenen zijn ze. Heerlijk gedijend in het warme, vochtige klimaat van deze tijd. Je kan nergens zitten, staan of lopen – je word gestoken. Tijdens het karweien, het poolen, bij het eten, zittend op je terras, aan de toog hangend, voor tv verpozend, bij het slapen. En geloof de Inquisiteur maar – al die cremekes, zalfkes, wierook of ander brandend spul, het helpt niet.

 

Nu ja, nog een dikke maand en we zijn weer weg voor zes maanden van droogte en zon.

De Inquisiteur

 

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.