De Engelsen

De Brass Monkey is een internationale instelling, een mens zou door al dat oranje gedoe, het frituur eten en het iets zwaardere bier denken dat hier enkel Nederlanders en enkele verdwaalde Belgen frequenteren, maar nee hoor. Integendeel zelfs, Nederlandstaligen maken niet eens de helft uit van het publiek. In Pattaya, en dus ook in ons geliefde Nongprue, zijn de Angelsaksen de grootst vertegenwoordigde groep. OK, ook Amerikanen, Australiërs, Canadezen en ander onkruid spreken de taal van Shakespeare, je kan nog gaan onderverdelen in Schotten en nog wat subgroepjes doch de Engelsen voelen zich hier de baas. Ze ontkennen de huidige inval van de Russen, ze weten nauwelijks wat Chinezen zijn, laat staan dat ze een onderscheid kunnen maken tussen de Taiwanezen, de Koreanen, Japanezen of Maleiers. Indiërs, ook een zwaar vertegenwoordigde groep, kennen ze wel maar die behandelen ze nog steeds zoals in de tijd dat ze daar de baas waren. Fransen en Duitsers komen hier gelukkig nauwelijks, van die kant geen problemen te verwachten. Bovendien denken Engelsen dat hun taal de enige ter wereld is.

 

En zo zit hier in onze stamkroeg ook een groepje vaste waarden, het Engelse poolteam. De eilanders verzwijgen snel dat ze steun krijgen van een tweetal Australiërs, een Fin en een Amerikaan maar dat is hun vergeven, in het roemrijke BVN-team (het Beste van Vlaanderen en Nederland) horen de Hollanders ook niet graag dat de enige twee Belgen het niveau op een ietwat aanvaardbaar peil houden. Bovendien wordt het Engels team af en toe uit de brand gehaald door ook al een Belg.

Het tweede team, want dat is het Engels team nu al bijna twee jaar wegens een achterstand in de onderlinge duels, is pas geleden zelfs kampioen geworden – in een minderwaardige competitie waarschijnlijk. Maar verwacht geen euforie zoals bij de Hollanders, geen polonaises of iets dergelijks, nee hoor, flegmatiek vinden ze het normaal. En wij, de BVN-ers, vinden dit spijtig want nauwelijks een drinkgelag. Maar zo zijn die eilanders nu eenmaal, hoe ze er in slagen om dronken rond te lopen was eerst een mythisch gegeven, nu weten we dat ze niet veel nodig hebben om zover te geraken. Voor de Inquisiteur voldoende aanleiding om eens een onderzoek te doen naar dit fabuleuze team, maar weet dat dit weblog volledig verzonnen is, enige gelijkenis met namen of personen komt volledig uit Uw eigen fantasie !

 

Toen de Brass Monkey Bar een jaar of twee geleden in alle geheim ontstond liep er reeds een zekere Steve rond en dat was de eerste bezieler van hun team. Engels-fanatiek verzamelde hij een aantal poolspelers en overtuigde Jack, onze kroegbaas, om in competitie te gaan. Ja natuurlijk, zelfs al zou er voorgesteld worden om het allereerste schaatsteam van Thailand op te richten zou Jack akkoord geweest zijn, business is business nietwaar? Steve dacht dat hij aan het hoofd van FC Liverpool stond, zo bezeten was hij. Een komen en gaan van spelers, gelukkig moest Jack geen transfergeld betalen. Doch Steve sloeg er niet in om goede resultaten te halen, mogelijk wegens het feit dat hij telkens zelf wou meespelen. Spijtig genoeg moest Steve voor privé-redenen terug naar zijn eiland doch hij is de beste supporter gebleven, hij volgt alles via internet en er is op de competitieavonden een live-verslag voor hem via Facebook.

 

Maar Steve had een basis gelegd. Zo verscheen op een mooie dag een Amerikaan ten tonele, Obama. Jack’s weinige haren rezen ten berge want Obama, Texaan en Republikein in hart en nieren, heeft een agressieve lichaamstaal. Meerdere wedstrijden moest hij halverwege wegens kwetsuur staken door woedend op de muur te slaan om een gemiste bal. Doch Obama ging Amerikaans-optimistisch door. Kocht een pooltafel en organiseerde oefensessies thuis, de BVN-ers mochten niet komen wegens te groot bierverbruik, het ging om het poolen. En zie, Obama is nu hun beste speler geworden. Af en toe mag hij opdraven op het juiste moment, de ploeg heeft dan reeds voldoende voorsprong, en denkt hij de match te winnen. Het is hem gegund, ondertussen is zelfs Jack aan zijn lichaamstaal gewend, bovendien is het fijne kerel.

 

Kwam er ook een Australiër op de proppen, Eddy. Die Steve bij z’n afscheid meteen kapitein maakte. Want Eddy is een erg goede speler. En dat laat hij merken. Ben je wat aan het oefenen, speel je een potje voor het plezier – daar is Eddy. Met een nogal meewarige glimlach komt hij advies geven die de Nederlanders op stang jaagt. En de Belgen. Eddy beseft niet dat wij allemaal steevast in redelijke staat van beschonkenheid verkeren en zodoende alle advies minuten later al vergeten zijn. Dus doet hij het ergste wat mogelijk is, hij komt meespelen. Voor niet-insiders : wil je spelen, zelfs al is de tafel bezet, hoef je gewoon je naam op het bord te zetten. De winnaar blijft staan en de volgende naam op het bord mag hem bekampen. Engels systeem dat ergernis uitlokt bij ons Lage Landers. Want zodra Eddy aan de tafel, blijft hij winnen en kunnen wij minder spelen. Eddy is medeverantwoordelijk voor onze zuippartijen die we vervolgens uit frustratie opzetten, zeker weten. Gelukkig heerst er in de bar een soort clubsolidariteit. En vinden we het best dat Eddy grotendeels verantwoordelijk is voor het gewonnen kampioenschap. Maar hij moet wegblijven van de onderlinge duels, een actie is al vastgelegd om hem dat te beletten.

 

In het tweede deel van afgelopen kampioenschap kwam er ook een zekere Jerry. Vermoedelijk een Schot wegens het accent, maar daar zijn er hier te weinig van dus is hij snel vriendjes met de Engelsen. En een beer van een speler – de Inquisiteur zag hem nog nooit een partij verliezen. Pas later ontdekten we dat hij zowat dagelijks ging oefenen in de Mega-Break, het meest gerenommeerde poolcafe van groot-Pattaya. En dat hij er zelfs ging competitie spelen voor de centjes. Tsja, andere koek dan wij natuurlijk. Hij was dan ook verantwoordelijk voor het BVN-verlies in het derde onderlinge duel ondanks het feit dat we hem probeerden op te sluiten in eigen huis die avond, die actie is echter niet doorgegaan door, jawel, overconsumptie onzentwege. Maar gelukkig is Jerry de vriendelijkheid in persoon, fanatiek pooler en van beslissende factor voor hun gewonnen titel. Beetje flemen mijnentwege kan nooit kwaad, momenteel zit Jerry terug in Engeland maar ik heb horen zeggen dat hij snel zal terugkeren. Hopelijk niet voor we het vierde onderlinge duel moeten spelen, ik sommeer onze kapitein Daan om dat snel vast te leggen !

 

Een tweede Australiër in hun team is Dave. Zachtaardige levensgenieter zonder de drank welteverstaan. Een redelijk pooler, hij zou in het BVN-team mee kunnen draaien. Maar ook weeral dermate fanatiek dat hij dat niet wil, bovendien spreekt hij geen Nederlands. Wil alles winnen alhoewel zijn eigen spel wel eens onder niveau draait. Kreeg ons in onderling overleg zover dat we niet meer roken rond de pooltafels – daar zou hij last van hebben maar vreemd genoeg kwam hij daar mee op de proppen wanneer hij in een slechte periode zat. Het is een zachtaardige man die iedereen graag mag, dus hij kan blijven waarschijnlijk. Doch mag hij in beslissende wedstrijden niet meer al zijn games verliezen.

 

Tony. Vanwege zijn accent kan de Inquisiteur niet gokken op zijn nationaliteit doch ik vermoed Engels. Sluipt redelijk onzichtbaar doorheen de bar tijdens de poolavonden. Altijd een glimlach op de mond en vaste waarde in hun team. Oerdegelijk op het saaie af. Grapje natuurlijk want Tony is de enige drinker in hun team. Een reden daarvoor zou kunnen zijn dat hij hier ten lande werkt. Vreselijk moet dat zijn en Tony laat zich dan ook graag gaan tijdens de poolavonden. Toch verliest hij zijn games niet al te vaak, hij is een van die mensen die rond zijn vierde al een keu in handen kreeg en nooit meer weggaf. Op zo’n mannen kan je bouwen, ons BVN-team zou ook zo iemand moeten hebben.

 

Op de een of andere manier hebben ze er ook een Fin bijgehaald. Chris. Scandinavische lichaamsbouw maar of dit een gevolg is van eten of drank laat ik in het midden. Chris is de rots waar hun team dankbaar gebruik van maakt. Altijd aanwezig en vergezeld van zijn vrolijke gade Pon. Die foto’s neemt. Alle wedstrijden. Honderden. Maar daar liggen we niet wakker van, we hebben Chris graag in de onderlinge duels – hij verliest zijn games steevast. De Brits-flegmatieke houding van ‘ik zal eens even spelen en winnen’ heeft hij niet. Wegens grote dorst, zou hij wat Nederlands praten mag hij direct naar het BVN-team. Zulke hoeveelheden die verzet is niet te geloven, daar kunnen wij nog een lesje aan nemen. Chris is ook ontwikkelaar en onderhoudsman van deze website. Waarschijnlijk daarom hebben de Engelsen hem in het team genomen, iedere slechte kritiek moet hij eruit halen. Gelukkig mag hij dat niet in het weblog.

 

Last but not least is er Neville. Een monument uit de vorige eeuw. Karakterkop en karakterdrinker. Poolen? Jawel, Engelsman als hij is op een fanatieke wijze. Maar kwalitatief wisselvallig. Mentaal kwetsbaar maar dat kan van het Changbeer zijn. Wisselt zodanig van ploeg dat de tegenstrevers geen idee meer hebben of hij voor de Brass Monkey speelt of niet. Doch de Inquisiteur zal hier een geheimpje ontluisteren : afhankelijk van de prijs van het bier kiest hij zijn bar uit. Maar ontzettend leuk man die alle roddels over de diverse poolcompetities weet. Die weet wie de komende tegenstrever is, hoe sterk of zwak die zijn. Heel wat anders dan de BVN-kapitein.

 

En de laatste weken werd hun team uitgebreid met een Belg. Peter-de-eter. En die past daar wonderwel in want ook hij is geen drinker. Fanatiek Pietje-precies die niet kan hebben dat de muziek te hard staat. Dat de ventilators te hard draaien, dat er teveel heen en weer geloop is rond de tafel. Die steevast controleert of de tafel niet afwatert. Allemaal dingen die hij in het BVN-team niet kon toepassen want wij lachen daar allemaal eens mee. Maar hij houdt van het spel, hij blijft ook lid van het BVN-team, mogelijk wegens het feit dat hij nu drie dagen per week gratis kan eten – een verplichting voor de thuisploegen. En hij is een redelijk goed speler, meegenomen voor de Engelsen die hem voor de woensdagcompetitie zelfs kapitein gemaakt hebben.

 

Engelsen kunnen erg lui zijn, iemand moet die namen toch op het bord zetten in deze hitte nietwaar?

De Inquisiteur

 

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.