Songkran

 

Er hangt wat in de lucht in onze stamkroeg. De meeste stamgasten worden zenuwachtig en lopen op de tippen van hun tenen. Meningen zijn verdeeld, positieve en negatieve kritieken maken dat er momenteel twee kampen zijn. Het gaat hier enkel over de farangs, de Thai hebben helemaal geen probleem. De oorzaak ? Songkran, het Thaise nieuwjaar.

 

Of je houdt ervan, of je haat het, er is geen middenweg. Oorspronkelijk was het een mooie ceremonie uit de Thaise geschiedenis : deze periode is het warme, zeg maar hete, seizoen. Rond het Thaise nieuwjaar – en de datum verschilt want afhankelijk van de stand van de zon, begeven de meesten zich naar de familie en door eeuwenlange grote binnenlandse migratie zijn de verplaatsingen lang en zwaar, destijds was dat te voet, met paard en kar, op de rug van een olifant of op de ossekar. Oververhitte reizigers werden dan onderweg begroet door de dorpelingen met een aangename verfrissing, zijnde een bol water met daarin welriekende bloemen die langzaam over de schouders en hoofd werd gekapt. Op het hoogtepunt van de vieringen worden ook de ouderlingen geëerd middels de zelfde behandeling. 

Maar in de loop der jaren wijzigde een en ander. Iedere zichzelf respecterende streek of stad begon zijn eigen data vast te leggen, kwestie van de massa wat onder controle te houden. En zo duurt Songkran, afhankelijk van waar je je bevind, van drie dagen tot een volle week zoals hier in Pattaya. En natuurlijk, Thai zijn ook maar mensen en daar bovenop duchtige feestvierders, begon het zachtjes uitgieten van een bol water uit te deinen naar het gooien, kappen, spuiten of op welke manier dan ook van massa’s water en werden de verfrissende bloemen vervangen door poeder (Thai gebruiken nauwelijks deodorant, ze gebruiken een wit poeder dat verkrijgbaar is in verschillende vormen gaande van een vettige millimeter dikke witte brij tot een chemisch product dat een tijdelijke frisheid veroorzaakt). Bij de komst van leidingwater kon men ook nog eens de tuinslang gaan gebruiken, en in deze moderne tijden gebruiken sommigen tankwagens met een enorme druk. En nu zijn de straten ook nog eens vergeven van pick-up trucks waar achterin de bak vaten met water staan, goede ammunitie voor de bijbehorende personen die al rijdend alles onder vuur, of beter gezegd, water nemen.

 

En sinds een jaar of vijftien kreeg het toerisme vat op de vieringen, zeker hier in Pattaya. Slinkse farangs verbouwden hun thuisbar tot een soort fort : watervaten, tuinslangen en op maat gemaakte spuitstukken onder zware druk. Bovendien kappen ze grote ijsblokken in de vaten met water – ijskoud is dat. Alles en iedereen die passeert krijgt vervolgens de volle lading. Maar de overheid is nog steeds tolerant en grijpt slechts met mondjesmaat in, je mag die dagen tussen zonsopgang en zonsondergang iedereen nat spuiten zonder gevolgen. En dat geeft hilarische taferelen voor diegenen die ervan houden, en zware ergernis bij diegenen die het haten.

 

Het pro-kamp, waaronder ondergetekende, is al een week of twee in volle voorbereiding. Waarheen op welke data? Want in Pattaya kan je aan de slag vanaf de dertiende tot en met de zeventiende, gevolgd door een eerste hoogdag op Naklua op de achttiende, en de grote dag in Pattaya is de negentiende. Hardliners kunnen op de twintigste ook nog eens terecht in Ban Saree. Hoe ons bewapenen? De winkels, markten en magazijnen liggen al wekenlang vol met ondenkbare soorten waterpistolen van klein tot groot.

Belangrijker nog : hoe ons verplaatsen? Met de bromfiets is het het makkelijkst maar ook het gevaarlijkst, niet alleen ben je al kletsnat vijf minuten na vertrek, maar het drukke en onbezonnen verkeer, het vele water dat in je gezicht word gekapt, de gladde wegen wegens de mix van water en vettigheid van het poeder. Gedurende de week van Songkran vallen er rond de driehonderd verkeersdoden … . Met de auto is het iets veiliger maar je komt nauwelijks vooruit, op de hoogdag van de negentiende staat alles vanaf twaalf uur ‘s middags zowat compleet stil. En je vind nergens parkeerplaats.

 

De contra’s halen al direct dat gevaarlijke verkeer boven. Nu ja, leven is toch risico nemen? Moet nu echt alles veilig worden door regulering en boetes? Vervolgens hebben ze er een hekel aan om nat te worden. Wablief? Na vijf minuten ben je al terug droog in deze hitte. Ze haten het ijswater en het poeder. Ach, moederskindjes. Ze willen in staat zijn om te gaan dineren in vol ornaat – lange broek, gekleed hemd, das en andere onzin. Pfff, dat doen ze nu nooit behalve tijdens Songkran … . Gedroomde slachtoffers zijn het. Heb je nog diegenen die moeten werken – hun argument telt niet want alle hoogdagen zijn ook officiële vakantiedagen. Trouwens, niemand is verplicht om die dagen buiten te komen, koop je koelkast vol en blijf een weekje thuis, is dat nu zo moeilijk?

 

Nu heb ik als Inquisiteur al geprobeerd om de mening van de stamgasten uit te horen, maar velen geven zich niet bloot. Tot hiertoe weet ik alleen dat Nico een uitgesproken contra is en ik heb zo’n flauw vermoeden dat Gerrit er ook niet mee opgezet zal zijn. Jan, een bureaucraat tot in de nieren, plaats ik voorlopig ook in het contra-kamp. Peter zal ook wel contra zijn, die wordt al boos wanneer de luchtvochtigheid te hoog is bij het poolen. Hebben de pro’s ook nog een gelukje : Obama, onze Texaan en zeker en vast niet tolerant genoeg om zich te laten besproeien en bepoederen door de eerste de beste onbekende, gaat net deze periode de Republikeinse Conventie in Dallas bijwonen. Want niemand wil daar ruzie mee.

Bij de -voorlopig- neutralen reken ik onder andere Fred wegens de mogelijkheid om zaakjes te doen tijdens de festiviteiten. Aad en Do, de Muppets weet-je-wel, die raak je enkel als je hun natje en droogje belaagd. Ook neutraal dus. Net als alle Engelsen – flegmatiek tot en met. Pech dat Steve ons verlaten heeft, die had ik in het pro-kamp gezet. Kan je nog onze Fin, Chris, erbij denken maar die zit met z’n vrouwtje en die is Thais en dus pro. Lastig voor die man.

En dan zijn er de zakkenwassers, die schipperen zich erdoor. Daan. Leen. David. Marcel. Bob. Die durven niet uitkomen over hun voorkeur. Maar de meesten van hen hebben een Thaise gade, daar zullen ze rekening moeten mee houden. En voor Daan en Leen is er ook nog het feit dat er gedurende die dagen, van ‘s middags tot ‘s avonds, nog eens dubbel zoveel gedronken wordt dan normaal – dat zou ze in het pro-kamp kunnen jagen.

 

In het pro-kamp plaats ik de Australiers – levensgenieters eerste klas. Al het personeel. Alle Thai die zonder twijfel komen aanwaaien. En uiteraard ondergetekende en vooral Jack, onze kroegbaas. Heeft Jack nou net twee extra stenen in de kikkerpoel gegooid. Zijn eerste steen was de melding dat hij de hoogdag, de negentiende, gaat openen vanaf twee uur ‘s middags en een Songkran-party zou houden. Daar hoort volgens mij dan ook bij – de bar aan de straatzijde ombouwen tot een soort fort, met voldoende vaten water (en daarin de nodige blokken ijs), voldoende emmers en enkele tuinslangen. En last but not least : een grote, lange tafel waarop GoGo-girls dansen op de maat van de muziek, net als in Pattaya. 

Het ganse contra-kamp ligt onmiddellijk op z’n gat. De neutralen lopen in massa over naar het pro-kamp. Het pro-kamp triomfeert. Jack wordt overstelpt met inschrijvingen, hij moet zijn plannen om gratis eten te serveren beperken tot een bitterbal per persoon. En maakt zich zorgen, hij houdt de binnenzijde van de bar nooit droog, zeker weten. En hij vreest voor zijn waterrekening, die is nu al veel te hoog omdat hij ook (ongewild weliswaar) voor zijn buur mee betaald.

 

Gooit Jack zijn tweede steen in de Songkran-poel. Hij wijzigt de datum naar de zeventiende. En dat doet hij pas een paar dagen vooraf, in de hoop dat de helft van de potentiële deelnemers het te laat zal opmerken. Bovendien meldt hij dat deze wijziging van City-hall komt. Zware pro’s als ondergetekende komen onmiddellijk in actie. Wablief? Na driehonderd jaar gaat men hier de datum wijzigen? Is de klimaatswijziging al zover dat het de stand van de zon beïnvloed? Jack heeft geen rekening gehouden met de snelle media – onderzoek op internet wijst uit dat de datum niet is gewijzigd.

 

Onze kroegbaas is een lepe vos. Hij weet dat hij op de negentiende nooit het pro-kamp in zijn bar gekregen had. Die trekken zonder uitzondering allemaal naar Pattaya. Waar zowat aan iedere bar een tafel buiten staat waar de GoGo’s en de Coyote-dansers op staan.

De Inquisiteur

 

One response to “Songkran”

  1. ste1962 says:

    Hope fun and games are had by all over this period,best time of the year.Wish i was there to have some fun…..ENJOY FOLKS….

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.