Hitte

 

Ieder van ons heeft wel z’n reden gehad om naar deze oorden af te zakken en om te blijven. Sommigen omdat ze de liefde van hun leven hebben gevonden, enkelen omdat de Thai vrolijke feestvierders zijn, anderen wegens het goedkope leven of de lage regelgeving, sommigen zijn een soort vluchtelingen voor diverse feiten die ze in hun oude thuisland pleegden. En velen vanwege het klimaat.

Maar in dat laatste hebben de meesten zich vergist. Want ‘hot season’, dat met rasse schreden nadert, valt niet te onderschatten. Gewoonlijk schommelen de temperaturen overdag tussen de 30 en 33 graden (Celsius voor de Angelsaksische lezers en in de schaduw voor alle lezers) en koelt het na zonsondergang af naar 28, 29 graden. Die enkele graden maken een groot verschil, meestal komt er zelfs een lichte bries opzetten wat bij valavond een heerlijk en aangenaam gevoel geeft.

 

Maar ieder jaar, van april tot half juni, wordt het anders. De temperatuur stijgt beetje bij beetje en de luchtvochtigheid neemt toe. En is het windstil. Vijfendertig graden is dan het gemiddelde maar veel dagen gaat het naar zeven-, achtendertig. In de schaduw welteverstaan. Bloedheet, zodanig dat je bij de minste beweging overvloedig gaat zweten. Daar bovenop koelt het na zonsondergang nauwelijks af. En dat geeft problemen die voor sommige stamgasten zwaar om dragen zijn. Gaan ze een totaal ander gedrag vertonen wat redelijk grappig is.

 

Als goede huisvaders zetten de meesten overdag de airco niet aan, dat is een beetje als verwarmen met open ramen. Dus is dit de enige periode van het jaar dat ze afzakken naar de airco-gekoelde winkelcentra maar dat gaat een gemiddeld man na twee dagen al snel vervelen, bovendien is er groot risico dat hun vrouwelijk gezelschap het niet bij ‘window-shopping’ houdt. Of rijden ze rond met de auto, doch dat is een dure koelmethode. Anderen zoeken verkoeling aan zee zonder te beseffen dat je hier zelfs in de schaduw serieus geplaagd wordt door de zon – velen keren rood als een kreeft terug. Ondergetekende neemt tot vijf maal dagelijks een koude douche maar dat kan je enkel thuis natuurlijk. Terwijl de diverse activiteiten in onze stamkroeg gewoon verder gaan : we moeten poolen, darts spelen, zijn er live-evenementen en andere. En onze stamkroeg is een open bar, geen ramen en deuren, dus net zo warm tot veel warmer dan in de open ruimte.

 

Op de dagen dat er geen georganiseerde activiteit is zitten we met z’n allen aan de toog. En maken we ruzie over de ventilators, iedereen wil ze op zichzelf gericht hebben. Zie je telkens wel iemand met langzame bewegingen opstaan om een draai te geven aan het ding, vervolgens hoor je protest van anderen die nu buiten de wind-radius komen te zitten. Jack probeert dat op te lossen door een enorme hoeveelheid van die spullen neer te ploffen maar dat maakt dat er vanaf 22u velen over struikelen. Dat komt door het bierverbruik, de consumptie ligt -ongelooflijk maar waar- nog veel hoger dan in ‘koelere’ periodes.

 

Tijdens de poolavonden hoor je vreemde geluiden op de achtergrond. Het zoemen van talloze ventilators die zorgvuldig opgesteld staan, want de wind mag de loop van de ballen niet beïnvloeden, gaat ver boven de muziek. Probleem is echter dat hoe later het wordt er regelmatig iemand tegen die dingen aan loopt zodat de windrichting wijzigt en zodoende kunnen de spelers toch nog klagen dat hun misser de schuld van de kunstmatige wind is. Doch al die ingrepen maken weinig of geen verschil, het blijft snikheet. Voorheen hing er nog een airco in de buurt van de pooltafels doch Jack heeft die weggehaald om in zijn slaapkamer te hangen … . En ik kan me voorstellen dat er bij het dartsspel nog meer gezweet wordt, per slot van rekening is dat een iets meer fysiekere sport en hangen die dingen achterin in de zaak – de warmste plek van de ganse bar. Alhoewel daar nog steeds een airco hangt – die Jack nooit laat werken.

 

Heb je altijd mensen die te lui zijn om hun drinkgelag te onderbreken om te gaan eten, of thuis, of in een van de vele goedkope restaurants in de buurt. Jack heeft daar handig op ingespeeld door Hollands fastfood te serveren. Maar de zware en redelijk vettige kost in combinatie met de bewegingen die je moet maken, zoals het snijden van vlees (nu ja : ‘kroket’, ‘curryworst’, ‘gehaktbal’, ‘bamischijf’, …) en het telkens naar de mond brengen van de vork brengen extra zweetaanvallen met zich mee. Wanneer een halfuur later het verteringsproces op gang is gekomen wordt het helemaal problematisch. Vooral Aad en Do, twee stevige Hollanders die in een vorig leven de Hollandse horeca onveilig maakten, zitten dan op hun vaste stek te lijden aan overvloedige zweetaanvallen. En overspoelen al die vettigheid met liters ijskoud bier wat hen in een meer euforische staat brengt.

 

Marcel, al in een eerder blog vernoemd, is zelfs volledig ontregeld tijdens het warme seizoen. Gaat hij op het heetste van de dag in zijn tuin werken. Omdat hij niet de handigste van allemaal is maakt hij veel onnodige bewegingen en na afloop is hij kapot. Zodanig dat hij de volgende dag uit wanhoop maar naar het ziekenhuis afzakt om een check-up te laten uitvoeren. Bovendien is het heerlijk koel in de ziekenhuizen hier. Zodoende vervalt Marcel in een oud zeer : je ziet hem weer een poosje niet meer, mogelijk heeft hij een of ander verpleegstertje opgescharreld.

 

Zoals de lezer zal merken, ons leven is niet zo eenvoudig. We hebben met totaal andere dingen af te rekenen hier in de tropen. Uitgeregende Britten, verkleumde Hollanders en Belgen, koudbloedige Finnen, wereldvreemde Amerikanen, onwetende Australiërs en ander gespuis uit de geciviliseerde wereld kunnen nauwelijks omgaan met de hitte. Want wij dragen geen jeansbroeken, shirts met lange mouwen en vreemde hoedjes zoals de Thai. Ons metabolisme maakt dat we veel te snel bewegen, te snel stappen en we doseren onze krachten niet. Bovendien hebben wij niet het Thaise instinct om de zon te mijden. Of om na een halfuurtje inspanning een kwartier te gaan afkoelen.

Neen, wij drinken liever een ijskoud biertje in onze geliefde stamkroeg, zelfs al is het er veel te warm.

De Inquisiteur

 

2 responses to “Hitte”

  1. Marcel Pellikaan says:

    Mag ik als eerste (en hopelijk niet als laatste) De Inquisiteur van harte feliciteren met dit juweeltje. Als je zijn blogje leest breekt het zweet je uit, omdat de tekst erg beeldend is. Ondanks de omschreven horreurs zo’n fijn stukje schrijven: chapeau!

  2. leenvang says:

    Het was een volmaakte zomerdag: de zon scheen, er stond een windje, de vogels zongen en de grasmaaier was stuk.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.